تبلیغات
کوچـــری - کوچری شناسی - بخش سیزدهم احمدرضا ریاضت

کوچری شناسی - بخش سیزدهم احمدرضا ریاضت

نویسنده :مجید ریاضت
تاریخ:چهارشنبه 22 آذر 1396-09:40 بعد از ظهر

ریاضت احمدرضا:
خاطراتی از جنس کوچری.
قسمت سیزدهم‌
مراسم عاشورایی درکوچری.
مراسم عزاداری از شب تاسوعا شروع می شد.
شب تاسوعا ، علم هیات باامکانات آن زمان توسط مرحوم حاج علی لیاقت با پارچه حریر ورنگارنگ  طراحی و درست می شد.
صبح عاشورا همه اهالی اعم از پیروجوان ،زن ومرد به نشانه همدردی بامظلومیت حسین در مسجد کوچری گرد هم جمع می شدند. ودردسته های سینه زنی و زنجیرزنی   مشغول عزاداری می شدندوبعد از آن ،هیات آماده حرکت برای زیارت اهل قبور می شدندضمنا مرحوم حاج سیف اله سامی مسئولیت مالیدن گل به سینه عزاداران را داشتند .که درمسیرراه به منزل مرحوم حاج آقا جعفر  نصیری می رفتند و درآنجا‌ با چای وشربت از عزاداران پذیرایی می شد.  در آن زمان ما که بچه بودیم بایستی لیوان با خودمان از خانه برمی داشتیم چون به بچه ها بدون لیوان شربت نمی دادند ومی گفتند بچه ها پاک نیستند واحتیاط دارند مگر اینکه می رفتند صورتشان را آب می کشیدند.شربت داخل همین سطلهای بزرگ می ریختند مثل حالا کلمن وظرفهای لوکس نبود.
بهرحال عزاداران حسینی به قبرستان می رسیدند بعداز کمی عزاداری وقرائت فاتحه بر سر قبر عزیزانشان وپذیرایی مختصر ،به سمت مسجد برمی گشتتد که درمسیرراه برگشت به منزل مرحوم حاج آقا علی نصیری می رفتند درآنجا هم باچای و شربت از عزاداران پذیرایی می شد بعداز آن به سمت مسجد حرکت می  کردندوجلوی مسجد که می رسیدند همه جمعیت عزادار دودسته می شدند . دسته اول نوای حسین گم شدم ای رودم ای رود .حسین رود حسین رود حسین رود را سرمی دادند.
 ودسته دوم نوای نهال خم شدم ای رودم ای رود. حسین رود حسین رود حسین رود را سرمی دادند وگریه کنان می نشستند و به سروصورت خودشان می کوبیدند .
وبعد  که داخل مسجد می شدند ، زنجیرزنان ،زنجیرشان را کنار می گذاشتند وهمه نفرات بصورت یکپارچه به سینه زنی مشغول می شدند.وواقعا برای مظلومیت امام حسین از ته دل به سینه می زدند واشک می ریختند مثل عزاداریهای فعلی نبود که اغلب برای هدفی مشخص جلوی هیات می ایستند..بعداز آن ذکر مصیبت و اقامه اذان توسط مرحوم مشهدی سیف اله لیاقت و نمازظهر وبعدخواندن روضه امام حسین و وقایع ظهر عاشورا توسط مرحوم حضرت حجت الاسلام‌شریفی ویک دم نوحه هم توسط ایشان خوانده می شد .ونهایتا آماده می شدند برای صرف ناهار نظری امام حسین .در زمان قدیم  عزاداران برای صرف ناهار به منزل مرحوم   منزل مرحوم مشهدی علی محمد ریاضت(مشتی)کربلایی علی مختار تشریف می بردند.که با آبگوشت چربی از عزاداران حسینی، پذیرایی می کردند .طوری که بچه های آن زمان این بیت شعر را می سرودند
سینه بزن سه ضربه       دیگوله مشتی چه چربه.
بعداز مهاجرت مرحوم مشهدی علی محمد از کوچری به رباط ابلولان ،کوچریها خودشان دیگه ازمحل  نذورات مردمی ناهار عاشورا را تهیه تدارک می دیدندوبعداز مدتی حاج مهدیقلی هم به جمع بانیان ناهار عاشورا اضافه شدند.بعداز آن افراد دیگری هم اضافه شدند که هیات کوچری درسالهای اخیر مجبور شد دهه محرم را شام وناهار نذری بدهد.بطوریکه من شنیده بودم گاهی اوقات ‌تعداد گوسفندان نذری از سوی کوچریها برای عاشورا  از بیست راس هم تجاوز می کرد.
ضمنا درآن زمان مسئولیت درست کردن چای با مرحوم مشهدی سیف اله لیاقت یا مرحوم مشهدی ولی اله ریاضت ویا مشهدی محمد مهدی ریاضت ومسئولیت پخش چای هم به عهده عموعلی کاشی بود آنطور که من شنیدم ایشان در پخش چای درمسجد خیلی زرنگ بود طوریکه بدون سینی ده تا چای را دردست می گرفت وتوزیع می کرد .اضافه کنم به بچه ها چای نمی دادند بزرگان می گفتند که بچه ها پاک نیستند احتیاط دارند گاهی اوقات عموعلی به بچه ها یکدانه قند می دادند وهمین هم باعث خوشحالی بچه ها می شد.
نوحه خوانهای کوچری عبارت بودند از:
مرحوم‌حاج میرزا اسداله
نوحه معروف او :
ای تشنه لب بی کس حسین .
مرحوم مشهدی غلامحسین قهاری
نوحه معروف او:
طلوع صبح عاشورا جهان را کرده پرغوغا.
زمشرق آفتاب آمد برون به چهره خونین.
بزن بردوشم ای زنجیر(۲)
مرحوم‌حاج مرتضی سامی .
اخی یا ابوالفضل که جانم فدایت .
شوم‌من به قربان مهرو وفایت
حاج امیر قهاری .
نوحه معروف او:
سقای دشت کربلا ابوالفضل .
سردار میر لشکرم ابوالفضل .
مرحوم مشهدی اسداله قهاری .
نوحه معروف او:
اخی یا ابوالفضل که جانم فدایت .
شوم من به قربان مهرووفایت
حاج مرتضی لیاقت
نوحه معروف او:
اکبر ای شبه پیغمبر من     اکبر ای نور چشم‌ترمن.
مشهدی حبیب قهاری.
حاج سید حبیب نصیری.
کربلایی حسن لیاقت.


داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر